Historia i cele

Stowarzyszenie Samorządów Polskich Współdziałających z Parkami Narodowymi zostało powołane na spotkaniu założycielskim w Smołdzinie dnia 20 lutego 1999 r., zarejestrowane
24 maja 1999 r. w Sądzie Okręgowym w Słupsku. Na dzień dzisiejszy zarejestrowane jest
w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem 0000081210, zaś siedzibę przeniesiono do Lutowisk (woj. podkarpackie, pow. bieszczadzki).

Głównym celem działalności Stowarzyszenia jest likwidacja źródeł konfliktów na styku: tereny prawnie chronione, a społeczności lokalne, poprzez kształtowanie prawa i świadomości społecznej. Członkowie Stowarzyszenia przyjęli za pewnik, że ochrona przyrody jest bezwzględnie konieczna, ale nie może ona odbywać się kosztem i z naruszeniem praw społeczności lokalnej, samorządów oraz podmiotów działających na danym terenie.

Należy znaleźć tzw. „złoty środek”, który zapewni harmonijny rozwój i współistnienie, bez naruszania prawa, praw nabytych, a także tradycji usankcjonowanych historycznie.

Zgodnie z uchwałami Walnego Zgromadzenia, Stowarzyszenie poprzez członków Zarządu :

– włączyło się w prace nad nowelizacją „Ustawy o ochronie przyrody” w 2000r.,
– wprowadziło przedstawiciela samorządów lokalnych do Państwowej Rady Ochrony Przyrody
(w kadencji 1999-2002 – H. Prałat, na kadencję 2002-2007 – P. Bąk),
– wydało publikację pt. „Samorządy i ich stowarzyszenia w ochronie parków narodowych” – 2002r., nakład 3000 egz., po 10 szt. wysłano do każdej ze 118 gmin związanych z parkami narodowymi,
– aktywnie uczestniczyło w tworzeniu nowej ustawy o ochronie przyrody, która weszła w życie z dniem 1 maja 2004 r.(Dz. U. Nr 92, poz. 880),
– uczestniczyło w wielu seminariach i szkoleniach, prezentując stanowisko samorządów, organizowanych przez Komitet Ochrony Przyrody PAN, Regionalne Centrum Ekologiczne na Europy Środkową i Wschodnią (REC), Wydział Leśny – SGGW w Warszawie, Związek Zawodowy Leśników Parków Narodowych, Instytutu Gospodarki Przestrzennej i Mieszkalnictwa w Warszawie, Fundację Ośrodka Edukacji Ekologicznej,
– uczestniczyło w posiedzeniu Sejmowej Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych
i Leśnictwa na temat „Współpraca parków narodowych z pozarządowy mi organizacjami ekologicznymi i samorządowymi- jak pozyskać społeczności lokalne dla ochrony przyrody?”
– zamieszczało artykuły nt. Stowarzyszenia i jego programu w prasie samorządowej, ogólnopolskiej i lokalnej,
– uczestniczyło w pracach Państwowej Rady Ochrony Przyrody,
– prowadziło liczną korespondencje z Posłami i Senatorami RP.

Wszystkie te działania miały na celu nie tylko ukształtowanie poglądu – ale również wcielenie go w życie – iż ochrona przyrody powinna kształtować się w atmosferze współpracy
i zrozumienia, a nie wojny opartej o niespójne, a często konfliktogenne zapisy prawa.

Prawidłowa ochrona przyrody to edukacja w połączeniu z dobrym prawem, poszanowaniem własności i tradycji.

Gwarantem realizacji programu ochrony przyrody powinny być zarówno władze administracyjne terenów prawnie chronionych jak i władze samorządowe oraz mieszkańcy tych terenów.

Prawidłowa ochrona przyrody to edukacja w połączeniu z dobrym prawem, poszanowaniem własności i tradycji.

Gwarantem realizacji programu ochrony przyrody powinny być zarówno władze administracyjne terenów prawnie chronionych jak i władze samorządowe oraz mieszkańcy tych terenów .

Połączmy nasze siły w działaniu na rzecz ochrony przyrody poprzez zrównoważony rozwój.

Podejmijcie uchwałę rady o przystąpieniu do Stowarzyszenia Samorządów Polskich Współdziałających z Parkami Narodowymi oraz Samorządów posiadających na swym terenie inne obszary prawnie chronione.