Symbioza zabytków kultury materialnej z naturą
Ochrona przyrody to nie tylko ochrona zwierząt i roślin ale również ochrona zabytków kultury materialnej wpisanych w to przyrodnicze otoczenie.
Bardzo często otoczenie przyrodnicze rzutuje na kształt, styl i wykonanie tworu kultury materialnej.
Obszar Beskidu Niskiego oraz Bieszczadów obejmujący południowo -wschodnie krańce Polski jest bogaty w liczne zabytki architektury drewnianej. Cerkwie łemkowskie i bojkowskie pozostawiły trwały ślad występowania kościoła wschodniego w naszym kraju. Każda cerkiew składa się z trzech zasadniczych części. Prezbiterium dostępne jest tylko dla kapłana i oddzielone od wiernych ścianą ikonostasową. Środkowa część zwana nawą przeznaczona była dla mężczyzn a w babińcu zasiadały kobiety.
Konstrukcja zrębowa budowy cerkwi polegała na układaniu poziomo bali w wieniec a poszczególne wieńce na sobie. Bale tego samego wieńca łączono w narożach za pomocą różnych węgłów, najczęściej na jaskółczy ogon lub na nakładkę prostą. Cerkiew wznoszona była zawsze tak, że prezbiterium było skierowane na wschód a wejście do cerkwi znajdowało się od strony zachodniej. Elementem nierozłącznym cerkwi jest wieża-dzwonnica.
Zbiór prawosławnych obiektów sakralnych z okolic parków Magurskiego i Bieszczadzkiego – zebrany i utrwalony przez Pana Andrzeja Mizerkę z Lubonia k/Poznania .
 ANDRZEJÓWKA
|  CZARNA
|  CZYRNA
|
 HAŃCZOWA
|  MOCHNACZKA
|  MUSZYNKA
|
 PIORUNKA
|  SZCZAWNIK
|  ŚNIETNICA
|
|