Uwaga – nowe i nowelizowane prawo

Konieczność nowelizacji

O konieczności nowelizacji prawa, a szczególnie ustawy o ochronie przyrody, mówił na spotkaniu z organizacjami pozarządowymi zarówno Minister jak i Główny Konserwator Przyrody. Przy czym ten ostatni zakłada konieczność napisania nowej ustawy jako prawa ochrony przyrody i krajobrazu.

Inne gremia również się uaktywniły i zgłaszają swoje propozycje zapisów prawnych.

Do tej grupy należą również osoby związane z Państwową Radą Ochrony Przyrody. W połowie maja br. rozesłali oni projekty dwóch aktów prawnych, które Państwu udostępniamy,
a mianowicie :

– projekt zmiany ustawy o ochronie przyrody  >> patrz

– projekt nowej ustawy o uprawnieniach społeczeństwa w ochronie środowiska oraz
o ocenach oddziaływania na środowisko i organach administracji w tym zakresie >> patrz

Zapraszamy do zapoznania się, a nasz komentarz zamieścimy po 16 czerwca br.

Zarząd Stowarzyszenia

Spotkanie z Ministrem Środowiska …

Sprawozdanie i komentarz subiektywny…

W dniu 27 marca 2008r. odbyło się spotkanie przedstawicieli organizacji pozarządowych
z Panem prof. Maciejem Nowickim – Ministrem Środowiska oraz jego najbliższymi współpracownikami, czyli Panem prof. Andrzejem Sadurskim – Prezesem Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej i Panem dr Maciejem Trzeciakiem – Głównym Konserwatorem Przyrody.

Prowadzącym spotkanie był Pan Michał Nurzyński – Dyrektor Departamentu Edukacji
i Komunikacji Społecznej, dawna nazwa: Departament Edukacji i Promocji Zrównoważonego Rozwoju.

Stowarzyszenie reprezentowali kol. Jan Skiba – Sekretarz (Burmistrz Gminy Zwierzyniec)
i Przewodniczący Zarządu – Hubert Prałat (kierownik Wydziału Planowania Rozwoju i Ochrony Środowiska w Urzędzie Miasta Luboń k/Poznania).

Całe spotkanie trwało ponad trzy godziny i składało się z dwóch wyraźnych części.

Część pierwsza, dwugodzinna, to krótkie wystąpienie Pana Ministra Środowiska i jeszcze krótsze Pana Prezesa oraz pytania i uwagi uczestników.

Część druga to wystąpienie Pana dr Macieja Trzeciaka, przeplatane pytaniami i postulatami
z „sali”.

Subiektywnie, najciekawsze treści z wystąpienia Pana Ministra to :

– organizacje pozarządowe to bardzo ważny element społeczeństwa obywatelskiego;

– członkowstwo w UE jest czynnikiem przyśpieszającym rozwój oraz ważnym i potrzebnym źródłem impulsów;

– ochrona przyrody jest równoważna z rozwojem kraju, z rozwojem gospodarczym;

– brak zgrania ochrony przyrody z rozwojem gospodarczym grozi zahamowaniem tego rozwoju;

– fałszywe jest twierdzenie, że przyrodnicy hamują rozwój to brak zrozumienia potrzeb ochrony przyrody powoduje zahamowanie;

– należy przyjąć określoną strategię działania opartą na:

  • stanowieniu dobrego prawa
  • skutecznym realizowaniu i egzekwowaniu jego zapisów, np.: poprzez przekształcenie Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska w „policję ekologiczną”, wyłączoną
    z podległości marszałkowi województwa
  • pozyskiwaniu i dobrym wykorzystaniu środków unijnych
  • podnoszeniu świadomości społecznej poprzez edukację.

Na zakończenie Pan Minister zadeklarował zamiar i gotowość do przekształcenia całej Puszczy Białowieskiej w park narodowy, pomimo sprzeciwu leśników z tych terenów.

Przyobiecał również, że to spotkanie jest pierwszym z cyklu o częstotliwości np. kwartalnej, no poczekamy, zobaczymy – to samo obiecywali poprzednicy i też otrzymywali brawa za pomysł.

W wypowiedziach i zapytaniach uczestników poruszono wiele problemów, między innymi:

– realizowanie inwestycji sprzecznych z ochroną obszarów Natura 2000, np. zasypywanie ziemią i gruzem terenów przyrzecznych;

– budowa wałów przeciwpowodziowych, a ich zgodność z polityką ochrony przyrody;

– budowa wałów jako przyczyna zbliżania nowej zabudowy do rzek i zbiorników;

– dewastacja rzek w majestacie prawa, w oparciu o środki unijne i rządowe;

– melioracja – jej konieczność i zasadność;

– stacje bazowe telefonii komórkowej – brak badań i wiarygodnych opracowań w zakresie oddziaływania pól magnetycznych na organizm ludzki, „niechęć” wobec opracowań obcych
i norm stosowanych w innych krajach, brak Dyrektywy unijnej;

– dysponowanie środkami z WFOŚiGW, ich dowolność, brak kontroli, a szczególności brak nadzoru społecznego;

– problematyka gospodarki odpadami, lepsza segregacja i recykling niż utylizacja termiczna czyli spalanie (w kontekście projektu spalarni dla Krakowa);

– krytyka Prezydenta Miasta Poznania za wycinkę drzew w mieście;

– zagrożenie dla „Stawów Milickich” w związku z zamiarem przekazania ich władzom gminnym, które mogą je przekształcić w kąpieliska;

– czy organizacje ekologiczne mogą być „twórcami” parku narodowego?

– konieczność inwentaryzacji „lasów naturalnych” i ich ochrony przed traktowaniem jak lasu gospodarczego, lasy naturalne nie powinny być wycinane;

– cienie i blaski reintrodukcji gatunków zwierząt na przykładzie susła.

Druga część spotkania, z Głównym Konserwatorem Przyrody, była w konwencji „pytanie – odpowiedź” z niewielkimi dopowiedziami ze strony Pana Ministra ale ja przedstawię to
w układzie problemów i postulatów wnoszonych przez strony.

Do najciekawszych ze strony gości należy zaliczyć:

– czy i kiedy nastąpi dalsze rozszerzenia obszarów Natura 2000;

– władze samorządowe lekceważą ”obszary chronionego krajobrazu”, a więc decydowanie
o ich tworzeniu i zarządzaniu nimi powinno przejść pod Ministerstwo Środowiska;

– należy zagwarantować lepszy przepływ informacji np. specjalny link do strony dla organizacji pozarządowych aby łatwiej wychwycić propozycje konsultacji itp.;

– kiedy i w jakim kierunku nastąpi nowelizacja ustawy o ocenie oddziaływania na środowisko
i procedurach decyzji środowiskowych ?

W tej kwestii odpowiedzi udzieliła Pani Irena Mazur – Dyrektor Departamentu Ocen Oddziaływania na Środowisko: prace trwają, prawdopodobnie w drugiej połowie kwietnia projekt będzie gotowy i poddany konsultacją, w zapisach przewiduje się powrót do dwukrotnego uzyskiwania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach tzn. na etapie
decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i na etapie pozwolenia na budowę. Proponuje się aby dla pierwszej grupy przedsięwzięć było to obligatoryjne, a dla drugiej grupy może być ograniczone do jednego etapu.

Natomiast najciekawsze, a chyba również najistotniejsze wypowiedzi ze strony Głównego Konserwatora Przyrody to:

– nie można dopuścić aby „niedopracowane” obszary Natura 2000 stawały się przyczyną blokowania rozwoju gospodarczego;

– nie ma uzasadnienia aby dla każdego obszaru Natura 2000 tworzyć plan ochrony, szczególnie kiedy dany obszar został utworzony dla pojedynczych organizmów świata roślinnego lub zwierzęcego;

– trzeba dokonać nowelizacji ustawy o ochronie przyrody przekształcając ją w „Prawo ochrony przyrody i krajobrazu” (tytuł roboczy), a prace mają rozpocząć się pod koniec roku.

Na zakończenie muszę poinformować, że nie udało mi się zabrać głosu. Początkowo nie zgłaszałem takiej woli, a kiedy po atakach na samorządowców chciałem się ustosunkować
to niestety „nie zostałem zauważony” przez prowadzącego.

Jeszcze jedna uwaga, szczególnie kierowana do władz samorządów lokalnych powiązanych terytorialnie z terenami prawnie chronionymi, Pan Wiceminister mówił o planowanej zmianie ustawy, a do członków PROP-u, z datą 27.03.2008r., dotarł ujednolicony tekst ustawy. Zawiera on kilka zapisów, które warto przeanalizować, niestety nie mogę go Państwu udostępnić bo otrzymałem go nieoficjalnie, a ponadto sam Z-ca Przewodniczącego PROP nie wie kto jest autorem tej wersji i udostępnił ją członkom jako „ciekawostkę”.

Hubert Prałat

 

UWAGA, dotyczy nie tylko gmin członkowskich, ale wszystkich, które są terytorialnie powiązane z parkami narodowymi lub rezerwatami

UWAGA !! 

UWAGA, zbliża się koniec terminu w jakim należy składać wnioski o zwrot utraconych dochodów z powodu zwolnień w parkach narodowych i rezerwatach przyrody.

Termin tym jest dzień 31 marca, a zasady oraz wzór formularza zawiera Rozporządzenie Ministra Finansów z 28 maja 2007r.

>> pobierz wzór formularza

>> pobierz zasady

Rozporządzenie przewiduje czas na korekty i poprawki (31.05.2008r.) ale aby coś poprawiać lub zmieniać należy złożyć podstawowy wniosek.

Należy również pamiętać, iż wyrok NSA z 3 października 2007r. otwiera drogę do ubiegania się
o zwrot utraconych dochodów za lata 2005, 2006, a nawet 2001r.

>> czytaj artykuł

>> czytaj wyrok NSA

Szczególnie jest to ważne dla gmin, które nie zabiegały o należności za 11 miesięcy 2001r.
lub dopiero teraz zdecydują się poprawić swój budżet. Życzę powodzenia.

Prezes Stowarzyszenia

Hubert Prałat

Kolejne źródło informacji…

Kolejne źródło informacji, dobrej i przystępnie podanej informacji nigdy za wiele

Centrum Informacji o Środowisku działa w strukturach Ministerstwa Środowiska, od około dwóch lat jest dostępna jego strona informacyjno – edukacyjna www.ekoportal.gov.pl .

Pod koniec października br. na elektronicznych stronach Centrum ukazał się z Biuletyn Informacyjny Nr 1, którego autorami, a w tym wymiarze również właścicielami, są pracownicy
i współpracownicy Centrum.

Za zgodą Dyrektora CIOŚ – Pana Cezarego Starczewskiego (otrzymaliśmy ją 27.11.br) publikujemy w/w informator na naszych stronach >> czytaj

Równocześnie zamieszczamy na stronie głównej linki do : www.ekoportal.gov.pl oraz www.cios.gov.pl

Miłej lektury, szczególnie materiałów dotyczących tematów : Natura 2000 oraz konfliktów
i ich rozwiązywania.

H.P.

 

UWAGA, WAŻNE – wyrok NSA, który może dotyczyć wielu gmin

Wyrok NSA

W dniu 3 października 2007 r. zapadł wyrok NSA na mocy, którego wszystkie gminy związane terytorialnie z obszarami parków narodowych, maja prawo dochodzić rekompensaty utraconych dochodów za okres 1 luty 2001 r. do 31 grudnia 2001 r., roszczenia nie ulegają przedawnieniu.

Informację w tej sprawie zamieściła Rzeczpospolita , na stronach samorządowych, w dniu
10 października br. – tekst w załączeniu >> czytaj

 

Nowe, kolejne obszary Natura 2000 – przekroczenie 18% pokrycia kraju.

Nowe, kolejne obszary Natura 2000 – przekroczenie 18% pokrycia kraju.

Mamy 26 nowych obszarów ochrony siedlisk Natura 2000. Są to obszary o powierzchni
od kilku hektarów (6,11 ha) do kilkuset tysięcy (136.084,43 ha), położone poza terenami zurbanizowanymi i zamieszkałymi jak i w obrębie miasta Ciechocinek.

W zapowiedzi tej informacji użyłem sformułowania „Minister Środowiska ogłosił..” ale przepraszam, Minister nic nie ogłosił, Minister poprzez Głównego Konserwatora Przyrody przeprowadził „opiniowanie w drodze konsultacji społecznych” w sprawie 26 nowych obszarów Natura 2000. Konsultacje te objęły 55 podmiotów, w tym po 16-tu wojewodów
i marszałków województw, Państwową Radę Ochrony Przyrody, Państwową Radę Ochrony Środowiska, Krajową Radę Gospodarki Wodnej, Centrum Prawa Ekologicznego, Instytut na Rzecz Rozwoju oraz 14 organizacji pozarządowych.

W/w pismo, ozn. SWNiPNn-4141-2-32-4/07/mk, jest datowane – 28 czerwca 2007 r., a w jego ostatnim akapicie określa się nieprzekraczalny termin, w którym można wnieść uwagi ponieważ „Niezłożenie opinii we wskazanym powyżej terminie pozwolę sobie uznać za brak uwag do ww. dokumentu.”.

Czas na przeprowadzenie „konsultacji społecznych” nie został uregulowany ustawowo, zapisy ustawy o ochronie przyrody, w art.27, ust. 2, regulują wyłącznie opiniowanie „projektu listy obszarów Natura 2000” przez „właściwe miejscowo rady gmin” w terminie 30 dni.

Jednak w tym przypadku, Pan Minister lub jego służby mocno przesadziły ponieważ, termin zakończenia konsultacji wyznaczono na godz.12 w dniu 2 lipca 2007r., a więc

„powiadomione” podmioty miały aż 4 doby, wliczając w to sobotę i niedzielę, na zapoznanie się z propozycją i zgłoszenie swoich uwag. O realności wyznaczonego terminu niech świadczy fakt, że Państwowa Rada Ochrony Przyrody, zlokowana w budynku Ministerstwa, otrzymała to pismo w dniu 4 lipca 2004 r.

Jestem przekonany, że w wyznaczonym terminie nie wpłynęły żadne uwagi, a więc 26 nowych obszarów zostało przyjętych, nie tylko poprzez zaopiniowanie przez „właściwe miejscowo rady gmin” ( sprawdziłem że w czerwcu br. miało to miejsce w jednej z gmin, a więc w innych chyba też) ale również w ramach „konsultacji społecznych” – i jak tu się dziwić, iż pojawiają się takie zgrzyty jak „problem Rospudy” ?

Skąd ten pośpiech, a może wręcz niechlujstwo, w załatwianiu tak poważnej sprawy zarówno
dla ochrony przyrody jak i dla rozwoju kraju czyli po prostu dla zrównoważonego rozwoju ?

Odpowiedź znalazłem w Gazecie Prawnej nr 132 (2002) – wtorek – 10 lipca 2007 r. –
„Natura 2000 może opóźnić start pieniędzy z UE” :

„.. jeżeli jakiś program nie zostanie przesłany do Brukseli do końca tego tygodnia, to urzędnicy
z KE zajmą się nim dopiero po sezonie urlopowym, czyli we wrześniu, a jego przyjęcia można spodziewać się na przełomie października i listopada.

Jeżeli Bruksela we wrześniu wyda pozytywne decyzje, to w październiku rozpoczną prace komitety monitorujące. ….. Podpisania umów z pierwszymi benificjentami można się spodziewać pod koniec roku….”

„ Ten plan może się jednak wywrócić, jeżeli Polska nie załatwi problemu sieci Natura 2000, czyli nie wyznaczy wszystkich terenów, …… brak wykazu terenów oznacza zablokowanie funduszy unijnych na lata 2007 – 2013”.

A więc widać, że zasada –„jak się pali to kopiemy studnię”- obowiązuje i ma się dobrze.

Jednak już 31 lipca br. , z Serwisu Samorządowego PAP S.A. – patrz www.samorzad.pap.pl , można było się dowiedzieć, że w dniu 27 lipca br. podczas spotkania z dziennikarzami Minister Środowiska – prof. Jan Szyszko, między innymi, powiedział :

  • „ … Polska zakończyła wyznaczanie sieci obszarów Natura 2000 …”
  • „ … Łącznie siecią Natura 2000 pokrytych jest obecnie ponad 18 % powierzchni kraju.”

No to chyba już osiągnęliśmy wskaźnik satysfakcjonujący UE i nie będzie już okazji do takich akcji jak opisana, a „rodzimi ekolodzy” będą już mogli podzielić się „strefami wpływów”
i spokojnie czekać na inwestora, działającego w dobrej wierze ale bez ich „błogosławieństwa”.

 

Hubert Prałat

Prezes Stowarzyszenia

 

Ocena oddziaływania na środowisko przy współfinansowaniu

Ocena oddziaływania na środowisko przy współfinansowaniu

Wykonanie oceny oddziaływania inwestycji na środowisko jest dość skomplikowane i często czasochłonne przy inwestycjach realizowanych ze środków własnych ale stopień trudności wzrasta zdecydowanie jeżeli wchodzimy w przedsięwzięcie współfinansowane przez UE.

Ministerstwo Rozwoju Regionalnego, w marcu 2007 r., przygotowało „Wytyczne w zakresie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięć współfinansowanych z krajowych i regionalnych programów operacyjnych”, które udostępniamy zainteresowanym >> patrz

 

Zabiegi ochronno-sanitarne w obszarach prawnie chronionych

Zabiegi ochronno-sanitarne w obszarach prawnie chronionych

Często przebywając na terenie parku narodowego, parku krajobrazowego czy też wędrując po granicy lub w obrębie rezerwatu nasuwa się nam pytanie – czemu tu taki bałagan ?, dlaczego nikt nie uprzątnie tych wiatrołomów, uschniętych lub obumarłych drzew ?

Podobne zarzuty, chociaż z innym uzasadnienie – nie estetycznym ale praktycznym, często wysuwają pracownicy lasów państwowych. W ich wypowiedziach dominują obawy o przyszłość sąsiadujących lasów, wykorzystywanych gospodarczo, a zagrożonych inwazją szkodników, dla których obumarłe drzewa są optymalnym środowiskiem i wylęgarnią.

W celu przybliżenia tego problemu – szkodniki – niszczyć czy chronić ? – publikujemy stanowisko Państwowej Rady Ochrony Przyrody i podsuwamy temat do przemyśleń >> patrz

 

Uwagi do projektów Zespołu Prezydenta RP

Uwagi do projektów Zespołu Prezydenta RP

Powołany Zespól opracował trzy projekty ustaw, z którymi można się zapoznać na naszych stronach. Dwa z nich dotyczą bezpośrednio Puszczy Białowieskiej i jej otoczenie, a więc wypowiedzi w tych kwestiach pozostawiamy bezpośrednio zainteresowanym. Natomiast projekt ustawy o zmianie ustawy o ochronie przyrody i innych ustaw ma wydźwięk ogólnopolski, a więc chcemy zgłosić nasze zastrzeżenia i uwagi.

ZASTRZEŻENIA I UWAGI

do projektu

zmiany ustawy o ochronie przyrody i innych ustaw

Po zapoznaniu się z tekstem projektu wnosimy następujące uwagi i zastrzeżenia :

  1. Do proponowanego art. 10, ust.1 – wprowadzenie „..w drodze ustawy..” w miejsce obowiązującego zapisu „ .. w drodze rozporządzenia Rady Ministrów..” spowoduje skomplikowanie procedury, utrudni możliwości zmiany granic poprzez zamianę lub wykup gruntów, nawet tych korzystnych dla obszarów prawnie chronionych i wnoszonych przez wszystkie zainteresowane strony. Istotną przeszkodą będą procedury legislacyjne na szczeblu Sejmu i Senatu.
  2. Proponowany ust.2 w art.10 można zapisać jako ust.1a ponieważ obecny ust.2 musi
    być utrzymany. Samorządy lokalne nie mogą być pozbawione prawa uczestniczenia
    w procedurze tworzenia nowego lub zmiany granic istniejącego obszaru prawnie chronionego, w tym przypadku parku narodowego. Tworzenie obszaru prawnie chronionego i dalej jego otuliny, na terenie innym niż Skarbu Państwa, bez czynnego udziału gospodarzy, a nawet właścicieli tego terenu jest niedopuszczalne. Władze samorządów gminnych muszą zachować prawo uzgadniania tych postępowań ponieważ to one ponoszą odpowiedzialność, a nawet skutki finansowe za ograniczenia, które będą zobligowane wprowadzić w swoich decyzjach lub planach miejscowych.

Dodatkowo powyższa propozycja jest w sprzeczności z proponowanym zapisem art.7, ust.2„Ustanowienie, …. , obszaru ochrony ścisłej, zintegrowanej, czynnej lub użytkowej….. następuje za zgodą właściciela.” ale samo utworzenie lub zmiana granic terenu parku lub rezerwatu, zawierającego te obszary, już bez jego zgody – ciekawe.

  1. Proponowany zapis art.15 – nie rozumiemy czy to pomyłka, czy planowe działanie –
    w ramach zmiany wykreśla się słowa „ .. w parkach narodowych ..” pozostawia „W rezerwatach przyrody zabrania się:” po czym następuje zmodyfikowana i rozbudowana wyliczanka zakazów. Czy w parkach narodowych nie będzie już żadnych zakazów ? Jeżeli tak to faktycznie można zrezygnować z uzgadniania ich tworzenia i zmiany granic !!!
  2. W proponowanym zapisie art.20, ust.3 pomija się dotychczasowy pkt.6 mówiący, że: „Plan ochrony …. zawiera” – 6) wskazanie miejsc, w których może być prowadzona działalność wytwórcza, handlowa i rolnicza,” – wydaje się, iż to posunięcie może być podłożem konfliktów ponieważ – co będzie z terenami wykorzystywanymi rolniczo w obrębie parku ?, czy oznacza to, że na terenie parku nie będzie mógł zaistnieć parking płatny, a także żaden punkt gastronomiczny lub sprzedaży detalicznej?, co z punktami sprzedaży prowadzonymi przez gospodarstwa pomocnicze parku narodowego, czy nawet punktami sprzedaży biletów wstępu?
  3. W art.91 proponuje się dopisanie pkt.5 wg, którego „organem z zakresie ochrony przyrody” staje się dyrektor parku narodowego na obszarze tego parku”. Z jednej strony dobrze ponieważ aktualnie dyrektor uzgadniając projekt planu miejscowego wydaje Postanowienie, którego nie powinien wydawać bo nie jest „organem”. Jednak ta propozycja budzi pewne pytania i wątpliwości :
    • jaka będzie rola wojewódzkiego konserwatora przyrody, działającego w imieniu wojewody, jako organu w sprawie terenów prawnie chronionych?
    • kto będzie „organem” wobec obszarów Natura 2000 „nałożonych” na tereny parku narodowego, ponieważ wg POŚ to prawo przysługuje wojewodzie?
  4. W proponowanym zapisie ust.1 art. 98 zapisano „..oraz przedstawicieli właściwych miejscowo samorządów wojewódzkich i samorządów gminnych przedstawionych przez marszałka województwa..” – dlaczego marszałek województwa ma wskazywać przedstawicieli samorządów gminnych, a poza tym ilu ma ich wskazać? Czy nie lepszy,
    a równocześnie gwarantujący udział przedstawicieli samorządów gminnych były zapis : .. oraz przedstawicieli właściwych miejscowo samorządów wojewódzkich i samorządów gminnych, w sumarycznej liczbie nie przekraczającej np. 40% składu rady, po jednym
    z każdego samorządu województwa, powiązanego terytorialnie z parkiem narodowym,
    i po jednym z gmin wg kryterium największego udziału terenów w granicach parku narodowego.”
    – dalej skreślić.
  5. W proponowanym zapisie art.100d, ust 4, pkt5 – uważamy, iż w miejsce „przedstawiciela organizacji pozarządowych …… „ należy wpisać : 5) przedstawiciel samorządu gminnego,
    z gminy o największym udziale terenów w obszarze parku narodowego”.
    Uzasadnieniem tej propozycji jest fakt, iż to samorząd gminny będzie współpracował z dyrektorem parku narodowego, przez 5-cio letni okres jego kadencji, a nie organizacja pozarządowa, a do tego jeszcze jakiś przedstawiciel wybrany przez dowolne grono tych organizacji.

Na zakończenie jeszcze uwaga do Art.9. projektu zmiany ustawy – istnieje błąd w zapisie jest: „1) w art. 7 punkt 8 otrzymuje brzmienie:” a powinno być : „1) w art. 7 ust.1 punkt 8 otrzymuje brzmienie:”.

Za Zarząd Stowarzyszenia
Hubert Prałat – Przewodniczący

 

 

Konflikt Ekologiczny

Konflikt Ekologiczny

Konferencję pt. „Konflikt Ekologiczny” zorganizowało, w dniu 13 czerwca br. w Warszawie, Centrum Informacji o Środowisku przy Ministerstwie Środowiska.
Stowarzyszenie otrzymało zaproszenie do uczestnictwa i było reprezentowane przez Przewodniczącego Zarządu.

Jako plusy tej Konferencji należy zaliczyć :

• poruszoną problematykę,

• program  >> patrz , zrealizowany w 100%, nie zabrakło żadnego prelegenta, a może jedynie czasu aby wszyscy chętni mogli zabrać głos, a prelegenci w pełni zaprezentować swoje materiały, a szczególnie przykłady i komentarze do nich.

Odzwierciedleniem jego przebiegu jest krótkie sprawozdanie zamieszczone na stronach CIOŚ, które udostępniamy  >>czytaj .

Ze swojej strony chciałbym przekazać kilka ciekawych, wg mnie, stwierdzeń jakie padły ze strony prelegentów, a mianowicie:

• większość protestów i konfliktów dotyczy inwestycji na rzecz poprawy środowiska, jak np. budowa wysypisk, budowa sortowni i spalarni odpadów, lokowanie i budowa oczyszczalni,
a nawet zwykłych przepompowni ścieków;

• konflikt ekologiczny często „zradza się” po formalno – prawnym rozwiązaniu i uregulowaniu problemu;

• źródłąmi, podstawami konfliktów bardzo często są : przesłanki historyczne (formy ochrony przyrody kojarzą się z zakazami), skutki transformacji (poczucie samorządności i praw własności), postawy urzędników (bojaźń i pycha, nieufność społeczna):

• konflikt tym szybciej można rozwiązać im szybciej się go dostrzeże i zdefiniuje;

• źródłem konfliktów może być źle przeprowadzona procedura tworzenia Studium lub planów miejscowych;

• narastanie konfliktu to efekt braku wiedzy, zdolności, a często woli do mediacji.

Uważam, iż warto przemyśleć powyższe stwierdzenia i starać się wyciągnąć z nich wnioski.

Hubert Prałat
uczestnik konferencji